Κυριακή 10 Μαΐου 2015

ΠΣΚ ΕΞΟΔΟΥ

Παρέα με ένα παλιό φίλο που βρισκόταν στην Αθήνα για το Σαββατοκύριακο βρήκα την ευκαιρία - και την άρπαξα - για βραδυνές  - και όχι μόνο - εξόδους.

Παρασκευή βράδυ λοιπόν αναγνωριστική μεταμεσονύχτια βόλτα στο κέντρο στην πλατεία Αγίας Ειρήνης.
Μπυρίτσα και κουβεντούλα σε ένα από τα πολλά καφέ της πλατείας μετά από ταλαιπωρία σχεδόν 40 λεπτών για ανεύρεση θέσης για παρκάρισμα σε μία κάθετο της Σταδίου.
Αξιοι αναφοράς δύο φλεγόμενοι κάδοι στη Τοσίτσα στις 2.00 το βράδυ

Σάββατο δεύτερο βράδυ εξόδου και αφού ταλαντευθήκαμε αρκετά για το αν θα δοκιμάσουμε τη τύχη μας στα Εξάρχεια - οι φλεγόμενοι κάδοι της προηγούμενης βραδυάς μας απέτρεψαν τελικά - σκεπτόμενοι που θα παρκάρουμε το αυτοκίνητο και αν θα το ξαναβρούμε ακέραιο ή  καμμένο, τραβήξαμε για κέντρο αφού υποστήκαμε νέα ταλαιπωρία μίας και πλέον ώρας, παρκάραμε στο πολεμικό μουσείο και με χρήση του μετρό φτάσαμε Μοναστηράκι.
Πρώτο ποτό - σόδα στη περίπτωσή μου στο METAMATIC TAF στο Μοναστηράκι
 http://www.athinorama.gr/clubbing/place.aspx?id=5004349
και δεύτερο στο FAUST http://www.faust.gr που το βράδυ μεταμορφώνεται σε club-άκι με δυνατή χορευτική μουσική.

Ιδανικά έκλεισε το τριήμερο εξόδου με πρωινό καφέ Κυριακή πρωί στα εξάρχεια στο FLORALCAFE  http://www.floralcafe.gr/floral.php. Ο χώρος εξακολουθεί να έχει γοητεία και θα ξαναπάω με την πρώτη ευκαιρία.

Πάντα τέτοια.

Σάββατο 25 Απριλίου 2015

ΕΙΔΑ ΣΕ ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΠΙΣΤΕΥΩ ΚΑΙ ΛΕΩ

Προχτες σε ένα οικογενειακό τραπέζι ένας συνδαιτημόνας ρώτησε γιατί πιστεύω ότι δεν βγήκαμε από τα μνημόνια.

Του απαντησα ότι αυτό συμβαίνει γιατί αντί να συνενοηθούμε μεταξύ μας στα βασικά κοιτάζαμε να κάνουμε εκλογές, 5 τον αριθμό σε 7 χρόνια, το 2007, το 2009 το 2012 (δύο), το 2014. Βάλε και υπηρεσιακές κυβερνήσεις (δύο) και κάμποσους ανασχηματισμούς και το παζλ ολοκληρώνεται.

Αν το μνημόνια τελικά χρησίμευσε σίγουρα σε κάτι είναι οι πολιτικές καριέρες.

Αλίευσα ένα κείμενο που λέει τα ίδια και το παραθέτω

http://www.athensvoice.gr/article/city-news-voices/πολιτικη/ανοικτή-επιστολή-προς-τους-πολίτες  

Σάββατο 4 Απριλίου 2015

THE EPITOME OF STYLE

Is the following movie

"The Thomas Crown Affair", the original one of 1968 with Steve McQueen and Faye Dunaway

http://www.imdb.com/title/tt0063688/?ref_=nv_sr_2

I saw it first time at my late twenties a summer night at Elati, I liked it so much.

Yesterday evening having launch outside with my family a lady played the "Windmills Of Your Mind" at the piano

https://www.youtube.com/watch?v=OohatUzO-gQ

I remembered the movie, I spoke to my older daughter Maria about it, we both listen to the song again and again trying different artists, (Sting, Neil Diamond..) with the youtube

I decided to watch the movie again alone.

Its a masterpiece.

How beautiful the world is when you are young, rich and healthy.

And how temporarily are all the above.





Πέμπτη 26 Φεβρουαρίου 2015

βασανίζομαι... I suffer..

Βασανίζομαι…

γιατί ανέχομαι κουραστικές συμπεριφορές

γιατί δεν λέω συτο που σκέφτομαι

γιατί θεωρώ ότι είμαι υπεύθυνος για το κάθετι

γιατί ανησυχώ υπερβολικά

γιατί κάνω πολύ υπομονή

γιατί φοβάμαι τη σύγκρουση

γιατί φοβάμαι την έκθεση 

γιατί δεν μιλάω

γιατί για να νιώσω καλά θεωρώ ότι πρέπει να είναι καλά όλοι

γιατί αυτό που με ενοχλεί το καταπίνω

γιατί βλέπω τα χρόνια να περνούν και πράγματα για τα οποία είμαι ικανός και τα αξίζω δεν τα κάνω, είτε εξαιτίας της γνώμης των άλλων είτε από φόβο

γιατί κοιτάζοντας πίσω μετανιώνω μόνο για πράγματα που δεν έκανα


I suffer…

because I stand for other’s stressful treatments

because I don’t speak about what I am thinking of

because I believe that I am responsible for everything

because I am too anxious

because I have a lot of patient

because I am afraid of the conflict

because I am afraid of the exposure

because I do not speak

because in order to feel good I believe that everybody should feel good 

because I swallow what worries me 

because I see the years passing by and things that I am capable for and I deserve never happened  to me either because of others opinion or because my fears

because when I am looking back I regret only for things I did n’t do.